Losowy SMS:
Holand Adrianna - Inny świat (AH) - teraz świat jest inny, bardziej brudny i bez wyrazu... Okna są poszarzałe i niebo jakby straciło swój błękit Księrzyc nie świeci swym blaskiem,brak gwiazd.. Wszystko się zmieniło od czsu jak odeszłam...

. Holand Adrianna - Inny świat (AH) - teraz świat jest inny, bardziej brudny i bez wyrazu... Okna są poszarzałe i niebo jakby straciło swój błękit Księrzyc nie świeci swym blaskiem,brak gwiazd.. Wszystko się zmieniło od czsu jak odeszłam...

Prześlij na email | Liczba znaków(adrianna): 244

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Westchnienia -

Morze jest dzisiaj smutne. Westchnienia się żalą
przy brzegu porośniętym siwozłotą sierścią.
Jak pierś wznosi się fala i ginie za falą.
Morze wzdycha falami, Ziemia - moją piersią.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 293

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Mewa -

Tęsknota nade mną szeleszcze.
Trąca mnie skrzydłem mewim.
Czy wciąż ta sama jeszcze?
Nie wiem! nie wiem ...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 212

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Talerz z Kopenhagi -

Z okrągłego siwego morza
wychodzi chłopiec nagi
i podaje swoją złotą nagość
jak na talerzu z Kopenhagi

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 221

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Ogród -

Gdy wiosna zaświta,
jest w ogrodzie raz ciemniej, raz jaśniej.
Wciąż coś zakwita, przekwita.
Wczoraj kwitło moje serce. Dziś jaśmin

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 237

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Kobieta w morzu -

1
W czarnym trykocie lśniącym
i w kasku z gumy czerwonej
zachodzi w morzu jak słońce,
tylko z przeciwnej strony.

2
Zamieszana w srebrzystą pianę,
zamiatana szumiącą grzywą,
przekomarza się z oceanem,
który chciałby ją kochać nieżywą.

3
Leży jak w łożu,
Na fali oparła głowę.
Otworzyła ramiona płowe.
Całą oddana morzu.

4
Morze wzbiera ponad krawędzie,
zagarnia ją chciwym ruchem -
i są jak Leda z Łabędziem,
okryci łabędzim puchem.

5
Jak muszla wpół zanurzona
w fal szmaragdowych obiegu,
wsparta na smukłych ramionach
faluje leżąc przy brzegu.

6
Odpina z ramion zapięcia,
otrząsa krople z dłoni:
łzy szczęścia gorzkiej toni,
która ją miała w objęciach.

7
Jak skarb wyrzucony przez fale
otoczona kontuarem blasku
spoczywa rozparta wspaniale
na migdałowym piasku.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 920

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Umarły -

Spadłeś z ziemi jak gdyby do morza
w gorzkie i czarne bezkresy.
Pożarły cię złote ryby:
Arktury i Antaresy...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 216

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Zmierzch na morzu -

Wybrzeże coraz to bledsze
w liliowej półżałobie
i żaglowiec oparty na wietrze,
jak ja na myśli o tobie.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 221

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Marina -

1
Szum morza w otwartym oknie budzi mnie w nocy znienacka.
Świat leży przy mnie i błyszczy jak złotych gwiazd pełna tacka.
Godzina druga. Głowonóg dawno już zasnął w ciemności,
Pod ciężką głowę podłożył ramię niezmiernej długości...

2
Jedwabne rybki zmęczone w falbankach tiulowych skrzeli,
spadają sennie daleko, aż do cna czarnej kąpieli,
i te największe, z atłasu, z podszewką cudnie dobraną,
kładą się w ciemną kołyskę i szepcą sobie: dobranoc...

3
W oddal błędnej, najdalszej chwieje się srebrny krążownik.
Zasnęli już marynarze w rozkołysanej warowni.
I ukwiał zacisnął płatki najciszej i jak najtajniej,
i małe morskie koniki śpią w czarnej głębokiej stajni.

4
Na morzu wznoszą się fale jak tysiąc ust do księżyca...
Woda ma barwę młodego, zieleniącego się żyta...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 898

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Bezpieczeństwo -

Boicie się o mnie? Dlaczego?
Ach, życie jest burzliwe i złe nieskończenie,
lecz czyż potrzeba syrenie
pasa ratunkowego?

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 234

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Narcyz -

Nad sadzawką oprawną w modre rozmaryny
klęczałem, zapatrzony w moją twarz młodzieńczą,
by się w niej doszukać przyczyny,
czemu mnie nie kochają i za co mnie męczą?

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 270

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Cnoty -

Wszystkie cnoty miłe Panu Bogu                           
maleją mi w oczach i bledną.                                   
Posiadam już tylko jedną:                   
kocham cię, mój Wrogu...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 297

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Burza I -

Uciekają spłoszone chmury, 
Deszczowe unosząc brzemię, 
Jak gdy grozą pędzony lud, 
Dźwiga w płachtach cale swoje mienie.  

Grom, straszliwym kreśląc się imieniem, 
W blasku zimnym jak lód, 
Nieci trwogę przed burzą na ziemi, 
Przed popłochem narodów — chmur...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 383

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Anioł i Jakub -

Jak Jakub z Aniołem, tak ja z tym wspomnieniem
mocuję się nadaremnie,
bo ono silniejsze ode mnie
i słodkie nieskończenie...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 237

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Lwy w klatce -

Lwica senna i naga nie czuje więzienia,
leżąc spogląda w oczy lwu, panu stworzenia.
On się przybliża, cały w grzywie i w męskości,
a jakaś pani patrzy - i płacze. Z zazdrości!

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 288

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Telegram -

Wiadomość biegła szybko ze sztyletem po drucie,
jak tancerka z parasolem po linie,
i zdyszana dobiegła w oznaczonej godzinie,
by mnie zabić w oznaczonej minucie.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 270

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Ptak - 'Niebieskie migdały' -

Siedzący serdecznie
u drzewa na ręku
rzuca gałąź złotą
i spada półkolem.

po czym chodzi grzecznie,
pełen pstrego wdzięku,
po ścieżce piechotą,
jak król z parasolem.

Tu gwizdnie, tam stuknie,
obrotnie ciekawy,
smukły jak wrzeciono
i jak owoc gładki. -

Wchodzi pod drzew suknie,
w liściaste rękawy,
w falbanę zieloną
między kwiatów płatki.

Wesołe stworzenie,
półgłówek bez troski,
czyni gwar ważny
pod spódnicą lipy. -

I jest jak westchnienie
i jak uśmiech boski:
"Nie jestem poważny
i lubię dowcipy".

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 657

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Wydarty bukiet -

Już zwiędły kwiaty w bukiecie
wydartym mi siłą z dłoni.
Żyć to mi nie dajecie,
lecz umrzeć mi nikt nie wzbroni...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 228

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Nietoperz -

1
Gdy już zmierzch wonne olejki w tęczowe niebo wetrze,
nietoperz wylatuje ze strychu
i zaczyna mierzyć po cichu
wielkie koła tęsknoty rozlane na wietrze...

2
Traci ślad i zaczyna na nowo.
Cicho trzepie skrzydłem błoniastem
i mierzy, i mierzy do świtu
koła wieczornych tęsknot wiszących nad miastem.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 417

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Ćma -

Fotel i książki, i świeca z cieniem
i nagle w świecy jęk pełen skarg:
To ćma płonie jasnym płomieniem
jak sama Joanna D'Arc...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 230

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - La précieuse -

Widzę cię w futro wtuloną,
wahającą się nad małą kałużą,
z chińskim pieskiem pod pachą, z parasolem i z różą...
I jakżeż ty zrobisz krok w nieskończoność?

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 267

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Zraniona gazela -

Dusza jest nieulękłą,
że nicość na życie zamienia -
oto zraniona gazela uklękła
z podziwu nad mocą cierpienia...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 228

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Przebyta droga -

Słońce stanęło w zenicie:
oglądam się na przebytą drogę:
to ma być moje życie?
Patrzeć się na to nie mogę!

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 221

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Zawód -

Wieczność woła daremnie
o jeden twój pocałunek!
Nieśmiertelnie płacze we mnie
zawiedziony, nieśmiertelny gatunek...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 221

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Łabędź -

Patrz! Łabędź jak znak zapytania
wypłynął na staw przeźroczy...
Świat czeka i patrzy ci w oczy
pełne wahania...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 218

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Tancerka -

Te dwie zmarszczki przekreśliły cię skrycie
i choć tańczysz z beztroską motyla,
w twojej sukni półniebieskiej, półlila
jesteś już jak wspomnienie, nie jak życie.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 270

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Aeroplan -

Aeroplan, najpiękniejszy ptak biały,
leci w oddal, ponad chmur szarzyznę?
Ma skrzydła jak szarańcza. Jest jak orzeł śmiały.
A oczy ma i serce mężczyzny.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 261

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Oczy na skrzydłach -

1
Ćmy srebrne, ślepe i ciche, lecą w ogniste sidła,
nie widzą złotego ciernia, który się chwiejnie żarzy.
Lecz czemu ja wpadłam w ogień, czemu spaliłam skrzydła?
Widać mam oczy na skrzydłach, zamiast je mieć na twarzy...

2
Oczy na skrzydłach nie widzą, choć są otwarte szeroko.
Tęczowe oczy na skrzydłach nie wiedzą, gdzie lecieć trzeba.
I zawsze zmylą drogę. Bo na cóż skrzydłom oko?
Wpatrzy się ślepo w błysk świecy i myśli, że leci do nieba.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 571

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Na balkonie -

1.
Na srebrnym balkonie pękatym,
w smudze lipowych olejków,
milczymy. W skrzyniach drżą kwiaty,
powój dźwiga noc w poblakłym lejku.

2.
Twoje usta są teraz nocne,
i blade jak usta księży.
Oczy masz srebrne i mocne,
a włosy przygładzone przez księżyc.

3.
Księżyc ma kołnierz z tęczy.
Wszystko jest dziś maskaradą.
Jak pajac przede mną klęczysz...
Teraz maskę nakładasz bladą.

4.
Czy ci wierzyć? Z chmur kapią blaski,
niebo jest jak puch perlicy,
a cień twój długi i płaski
zaczepia kobiety na ulicy!

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 631

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Cykorie -

Fiołkowo-niebieskie tęsknoty
twarzą ku ziemi leżące
i wsłuchane w dalekie turkoty
radości odjeżdżających...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 215

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Listy -

Do pieca, miłosny zeszycie!
DO pieca, listy - stos cały!
A żeście z ognia powstały,
więc w ogień się obróćcie!

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 216

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Krokusy I -

Narciarze, roztęczeni jak falanga duchów,        
Zjechawszy z gór w dolinę, stanęli bez ruchu.      
Na śniegi cień rzucając                                                      
W stroju lekkim, kusym,                                                  
Patrzą ku słońcu, piękni — — — 
A to są krokusy.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 432

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Krokusy II -

Krokusy wyskakują z ziemi
jak wiolinowe nuty,
a panny się chylą nad niemi  
i z nut układają bukiet.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 211

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Gwiazdy spadające -

Z twoich ramion widzę niebo drżące rozkoszą...
Spadłą gwiazda. I druga, i trzecia. Prawdziwa to epidemia!
Widać dzisiaj niebem jest ziemia,
dlatego się gwiazdy przenoszą.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 288

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Wiosna -

W parku, wkoło jakiegoś nudnego popiersia
zakwitły bzy jedwabne, ciężkie -cała Persja!
Posąg szepce do siebie! Bzy kwitną. Jestem wieszcz.
Żałuję bardzo. Czego? Wiosno, ty już wiesz...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 291

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Spóźniony list -

Może kiedyś, nieoczekiwanie,
przyjdzie list ten. I nic się nie stanie.
Tylko patrząc w oczy Panu Bogu
rzeknę z cicha: "za późno, mój Panie!"

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 255

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Dziadek -

Źle widzę jednym okiem,
nienawidzę przeciągów,
i patrzę z moich okien
jak z okien pociągu...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 200

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Żebrak -

Darmo stoję i żebrzę od godzin tak wielu!
Wiatr tylko liść mi rzucił w nadstawiony kapelusz.
Lecz liście nisko stoją. Gdy umrę, bom już stary,
to mi go może w niebie wymienią na dolary.

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 292

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Babka -

Pierś moja coraz słabiej oddycha,
krew moja coraz wolniej płynie,
w sieci zmarszczek jak w pajęczynie
leżę spętana i cicha....

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 232

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Żurawie -

O żurawie na niebie krwawym!
O kluczu lekki i złoty,
który otwierasz tęsknotę
za nieskończonym odlotem!

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 211

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Pod kościołem -

Niebo pobladło z tęsknoty,
złote liście toczą się kołem...
Moja młodość była jak gotyk.
Siedzę teraz jak pod kościołem...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 235

---

. Pawlikowska-Jasnorzewska Maria - Kwiatki z Waterloo -

Wiersze moje jak kwiatki krótki zapach ślą,
jak kwiaty tracą płatki.
Na wielkich, samotnych polach Waterloo
zerwane kwiatki...

243

Prześlij na email | Liczba znaków(jasnorzewska): 245

---

. Harasymowicz Jerzy - Oset -

Przy ostach
nie mówcie mi
o róży głupiej
czerwonej gębie

oset
filozof prawdziwy
drogi życia
obserwuje
w kurzu opończy

tworzy
wspaniałą dekorację
pielgrzymek

W secesji
zrobił pewną karierę
niestety
źle pojęty
wycofał się

z powrotem 
na suche wyżyny

dziś
od księży wiodących
pielgrzymki
nauczył się
sztuki gestu

stał się
najgłebszym z chwastów

postać swą 
na grunty dramatyczne
kamieniste
przenosi

przez ludzi
nie zrozumiany
piękno swe
drapieżne i świetliste
w mroku ukazuje

gniewny i skrzydlaty
aniołów jest
nowoczesnych
najwspanialszym wzorem

113

Prześlij na email | Liczba znaków(jerzy): 688

---

. Herbert Zbigniew - Pan Cogito a ruch myśli -

Myśli chodzą po głowie
mówi wyrażenie potoczne
wyrażenie potoczne
przecenia ruch myśli
większość z nich
stoi nieruchomo
pośrodku nudnego krajobrazu
szarych pagórków
wyschłych drzew
czasem dochodzą
do rwącej rzeki cudzych myśli
stają na brzegu
na jednej nodze
jak głodne czaple
ze smutkiem
wspominają wyschłe źródła
kręcą się w kółko
w poszukiwaniu ziaren
nie chodzą
bo nie zajdą
nie chodzą
bo nie ma dokąd
siedzą na kamieniu
załamują ręce
pod chmurnym
niskim
niebem
czaszki

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 607

---

. Iwaszkiewicz Jarosław - Wilk -

W zimowe takie noce
jak stary wilk
podkradam się pod chaty

i chłód 
i śnieg
i gwiazdy kudłate

patrzę przez szybki
co tam jest

śpiewają wysokie tenory
tańczą piją
żyją

gorąco z okien bije
i skrzypią drzwi
i znowu cicho

ze studni wodę biorą
i źrą
a ja co?
na skrzypcach grają
szczęście budują

wychodzą w noc
spiewają jak licho

i strach mnie bierze
i złość

dlaczego ja tak nie mogę?
i wyję

a oni wołają
wilk! wilk!

507

Prześlij na email | Liczba znaków(jaros): 548

---

. Herbert Zbigniew - Pijacy -

Pijacy są to ludzie, którzy piją do dna i duszkiem.
Ale krzywią się, bo na dnie widzą znów siebie.
Przez szyjkę butelki obserwują dalekie światy.
Gdyby mieli silniejszą głowę i więcej smaku, byliby astronomami.

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 303

---

. Herbert Zbigniew - Podróż do Krakowa -

Jak tylko pociąg ruszył
zaczął wysoki brunet
i tak mówi do chłopca
z książką na kolanach
- kolega lubi czytać

- A lubię - odpowie tamten
czas szybciej leci
w domu zawsze robota
tu w oczy nikogo nie kole
-No pewnie macie racje
a co czytacie teraz

- Chłopów - odpowie tamten -
bardzo życiowa książka
tylko trochę za długa
i w sam raz na zimę

Wesele także czytałem
to jest wlasciwie sztuka
bardzo trudno zrozumieć
za dużo osób

Potop to co innego
czytasz i jakbyś widziałl
dobra - powiada - rzecz
prawie tak dobra jak kino

Hamlet - obcego autora
teżz bardzo zajmujący
tylko ten ksianzke dunski
trochęe za wielki mazgaj

tunel
ciemno w pociągu
rozmowa sie nagle urwała
umilkł prawdziwy komentarz

na białych marginesach
ślad palców i ziemi
znaczony twardym paznokciem
zachwyt i potępienie

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 930

---

. Herbert Zbigniew - Przesłuchanie Anioła -

Kiedy staje przed nimi
w cieniu podejrzenia
jest jeszcze cały
z materii światła

eony jego włosów
spięte są w pukiel
niewinności

po pierwszym pytaniu
policzki nabiegają krwią

krew rozprowadzają
narzędzia i interrogacja

żelazem trzciną
wolnym ogniem
określa się granice
jego ciała

uderzenie w plecy
utrwala kręgosłup
między kałużą a obłokiem

po kilku nocach
dzieło jest skończone
skórzane gardło anioła
pełne jest lepkiej ugody

jakże piękna jest chwila
gdy pada na kolana
wcielony w winę
nasycony treścią

język waha się
między wybitymi zębami
a wyznaniem

wieszają go głową w dół

z włosów anioła
ściekają krople wosku
tworząc na podłodze
prostą przepowiednię

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 812

---

. Herbert Zbigniew - Ścieżka -

Nie była to ścieżka prawdy lecz po prostu ścieżka
z rudym korzeniem w poprzek igliwiem po boku
a las był pełen jagód i duchów niepewnych

nie była to ścieżka prawdy bowiem nagle
traciła swą jedność i odtąd już w życiu
cele nasze niejasne

Na prawo było źrodło

jeśli wybrać źrodło szło się po stopniach mroku
w coraz głębszą ciemność wiódł na oślep dotyk
do matki elementów którą uczcił Tales
by w końcu pojednać się z wilgotnym sercem rzeczy
z ciemnym ziarnem przyczyny

Na lewo było wzgórze

dawało ono spokój i pogląd ogólny
granicę lasu jego ciemną masę
bez poszczególnych liści pnia poziomki
kojącej wiedzy że las jest jednym z wielu lasów

Czy naprawdę nie można mieć zarazem
źrodła i wzgórza idei i liścia
i przelać wielość bez szatańskich pieców
ciemnej alchemii zbyt jasnej abstrakcji

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 910

---

. Herbert Zbigniew - Układała swe włosy -

Układała swe włosy przed snem 
i przed lustrem trwało to nieskończenie długo 
między jednym a drugim zgięciem ręki w łokciu 
mijały epoki z włosów wysypywali sie cicho 
żolnierze drugiej legii zwanej Augusta Antoniniana 
towarzysze Rolanda artylerzyśći spod Verdun 
mocnymi palcami 
upewniała glorie nad swoją głową 
trwało to tak długo 
że kiedy wreszcie 
rozpoczęła swój rozkołysany 
marsz ku mnie 
serce moje tak dotąd posłuszne 
stanęło 
i na skorze pojawiły sie 
grube ziarna soli

159

Prześlij na email | Liczba znaków(zbigniew): 602

---